موفقیت

تنبلی، چرا ما تنبلی می کنیم ؟ کسالت عامل عدم موفقیت – موفقیت

چرا ما تنبلی میکنیم؟

تنبلی و عدم موفقیت، ما تمایل داریم که چیز نامطلوب رو عقب بندازیم. هرچند که میدونیم در نهایت باید انجامش بدیم.

#تنبلی همه ما رو تحت تاثیر قرار میده، حداقل تا حدودی. دانشمندان ِ زیررشته‌های مختلف روانشناسی به اشکال مختلف بهش نگاه می کنند. یک متخصص نورولوژی اون رو ناتوانی “عملکرد اجرایی” در برنامه ریزی و اولویت بندی چیزها می داند.

یک دانشمند روانشناسی اجتماعی ممکنه اونو مشکلی در تنظیم احساسات و حالات روحی و تلاش برای اجتناب از احساسات بد مثل استرس. و یک دانشمند فرگشتی ممکن است اون رو به صورت مشکلی که بخشی از اون ژنتیکی است بداند.
۱ تنبلی ممکنه بخشی از ساختار تکاملی ما باشد. در مقایسه دوقلوهای همسان و غیر همسان مشخص شد که در نصف اوقات تفاوت در میزان تنبلی مرتبط به تفاوت ژنتیکی افراد هست.
در مطالعه دیگری نشون داده شده که دمدمی مزاجی معمولا همراه با تنبلی هست که هر دو رو میشه تحت مبحث مدیریت اهداف بررسی کرد. در بررسی فرگشتی میشه گفت در زمان گذشته تمرکز روی اهداف نزدیک (سیر کردن شکم برای امروز) شاید مزیت تکاملی حساب میشده ولی در زندگی امروز نیاز به تمرکز روی اهداف بلند مدت داریم.
اما تمام تنبلی رو نمیتونیم تقصیر ژنها بدونیم.
۲ از دیدگاه نورولوژی تنبلی ناتوانی “عملکرد اجرایی” در برنامه‌ریزی و اولویت بندی چیزهاست. عملکرد اجرایی به زبون ساده اونیه که ما میگیم الان میخوام این کار رو انجام بدم و بعدش انجامش بدیم؛ نقطه‌ی مقابل تنبلی. این ضعف عملکرد اجرایی به شکلای مختلف خودشو نشون میده. مثلا یک دانش آموز ممکنه بشینه پای درس ولی مدتها طول بکشه و شروع نکنه به انجام مطالعه یا یکی در تمرکز کردن مشکل داشته باشید.
۳  از دیدگاه روانشناسی اجتماعی تنبلی مشکلی در تنظیم احساسات و حالات روحی هست. پروفسور کانادایی Timothy Pychyl تنبلی رو تسلیم در برابر احساس خوب توصیف کرده است.

یعنی درگیر کسب احساس خوبِ لحظه‌ای شدن، در حالی که مطمئنیم اون استرس حتما برمیگرده و ما رو تصرف میکنه. به عبارت دیگه تنبلی، تلاشی برای اجتناب از احساسات بد مثل استرس یا اجتناب از نامطلوب بودن خود اون کار هست. قراره یه گزارش رو بنویسی و میگی که خب بعد از یه استراحت مینویسمش. اشکالی نداره، به شرطی که تبدیل به عادت دائمی نشود. اما به خاطر داشته باشین که “شمای در زمان آینده” مجبوره که بالاخره دیر یا زود با اون استرس مواجه بشود. پس تنبلی فقط ضعف برنامه‌ریزی و هدف‌گذاری نیست.

حالات روحی وقتی نقششون مشخص می شود که شما اون استرس‌ها رو قبول کنین و تشخیص بدین که اونا جایی نمیرن و در آینده ناپدید نمیشن (بالاخره باید باهاشون روبرو شد).

تنظیم حالت روحی و عملکرد اجرایی هر دو به مبحثی مربوط میشن که روانشناسا بهش میگن “تنظیم خود”.

حالا آیا کسالت تماما منفی هست؟ بعضیا میگن عمدا تنبلی می کنن چون بعدا تحت استرس عملکردشون بهتر است. و بعضی از انواع تنبلی مزایایی دارن، مثلا شما به جای درس خوندن رفتین باشگاه! خب لااقل ورزش کردین. اما به سختی میتونین روانشناسی رو پیدا کنین که طرفدار تنبلی باشد. خیلی ها انجام بعضی کارا رو به تعویق می اندازند اما کسایی که همیشه اینطور هستندکه نشون داده شده است ولی سطح بالاتری از استرس دارند. همینطور ممکنه که ارتباط پیچیده‌ای به چیزهایی مثل افسردگی و اضطراب داشته باشه. حتی ممکنه عوارض جسمی داشته باشه. تحقیقی در سال ۲۰۱۵ نشون داده که کسانی که همیشه تنبلی میکنن برای کنترل فشار خون بالا مشکل دارن و همینطور بیماری های قلبی در بینشون بیشتره.

لینک کوتاه مطلب :


Source link

قالب وردپرس

نوشته های مشابه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن